نگاهی به ولادت و زندگانی

امام نهم شیعیان حضرت جواد (ع) در سال 195هجری در مدینه ولادت یافت. نام مبارکشان

" محمد" معروف به "جواد" و "تقی" است. القاب دیگری مانند: " رضی" و "متقی" نیز داشته،

ولی "تقی" از همه معروفتر است.

مادر گرامی‌اش سبیکه یا خیزران است که این دو نام در تاریخ زندگی آنحضرت ثبت شده است.

امام محمد تقی ع هنگام وفات پدر 8 ساله بود. پس از شهادت جانگداز حضرت رضا علیه السلام

در اواخر ماه صفر سال 203 ه مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالأئمه (ع) انتقال یافت.

مأمون خلیفه عباسی که همچون سایر خلفای بنی عباس از پیشرفت معنوی و نفوذباطنی

امامان معصوم و گسترش فضایل آنها در بین مردم هراس داشت،سعی کرد ابن الرضا را تحت

مراقبت خاص خویش قرار دهد. "

از اینجا بود که مأمون نخستین کاری که کرد، دختر خویش ام الفضل را به ازدواج حضرت

امام جواد (ع) درآورد، تا مراقبی دایمی و از درون خانه، بر امام گمارده باشد. رنج‌های دایمی که

امام جواد (ع) از ناحیه این مأمور خانگی برده است، در تاریخ معروف است ".

حضرت جواد (ع ) در دوره‌ای که فرقه‌های مختلف اسلامی و غیر اسلامی رشد و نمو یافته

بودند و دانشمندان بزرگی در این دوران، زندگی می‌کردند و علوم و فنون سایر ملت‌ها پیشرفت

نموده و کتاب‌های زیادی به زبان عربی ترجمه و در دسترس قرار گرفته بود، با کمی سن وارد

بحث‌های علمی گردید و با سرمایه خدایی امامت که از سرچشمه ولایت مطلقه و الهام ربانی

مایه گرفته بود، احکام اسلامی را مانند پدران و اجداد بزرگوارش گسترش داد و به تعلیم و

ارشاد پرداخت و به مسائل بسیاری پاسخ گفت.

مرحوم شیخ مفید، با اشاره به روایتی درباره مسمومیت و شهادت امام جواد علیه السلام،

رحلت آن حضرت را مشکوک دانسته است. بنا به روایت مستوفی، عقیده شیعه بر این

است که معتصم آن حضرت را مسموم نموده است.