( محله آخونی )

نامی ماندگار در تاریخ ایران و تبریز

             اندازه بزرگتر - راست کلیک و View Imaje                  

مجلس سالگرد بانوی عفیفه و محترمه

مرحومه حبیبه خانم خادم حقیقیان (بی مثل شعربافی )

با عرض تسلیت صمیمانه از طرف مدیریت وبسایت آخونی

مینی بوس بنز قبل از انقلاب ( قابدی قاشدی )

آقایان : فرمان حق سالمی - مرحوم کاظم پوراکبریان - حبیب حاج اسدپور - حسین صمدیان - غلامرضا علیپورنیاز

( محرم 93 )

این عکس گل رز را از صمیم دل به تمامی روزه داران شریف و مومن

- که در این ایام گرما بخاطر رضای خدا طاقت می آورند و روزه ی خود را حفظ می کنند -

تقدیم می کنم .

مرحومه حبیبه خانم مشکین باغ ( یدی اصل )

عیال محترمه مرحوم آقای کریم یدی اصل )

مجلس سوم آنمرحومه امروز پنجشنبه 31 فروردین 1402

از ساعت 9 شب تا 11 شب (بعد از افطار)

در مسجد بقیه الله الاعظم بلال آباد ( شهید غیبی)

برگزار خواهد شد .

مجلس زنانه نیز همزمان دز آن مسجد خواهد بود

مداحان اهل بیت علیهم السلام و افتخاران مذهبی محله

آقایان : حاج علیرضا اولاد علی و حاج موسی حسین زاده

مجلس چهلم مرحوم مغفور خلد آشیان

آقای علیرضا شادبافی

با عرض تسلیت به کل خانواده شادبافی ها : مدیریت وبسایت آخونی

مرحوم حسن آقا سلیمی باهر

پدر عزیز دوستان عزیزمان آقایان : حاج حسین - حاج محمدعلی - غلامحسن

و غلامحسین و مهدی سلیمی باهر

کربلای معلی و پدر و پسر باهم

آقا زینل زنده باد ( سوپر پالیز ) جنب دربند مدرسه

ایام قدیم که در خانه ها لوله کشی آب نبود و هنوز محله های شهر از لوله کشی بی نصیب بودند ، " سوچی " ها

در هر محله ای با این ارابه های اسبی و تانکر پشت آن به خانه ها آب رسانی می کردند و برای هر سطل آب

مبلغی می گرفتند . در خانه ها برای چای و غذا از این آب استفاده می سد و برای لباس شستن و غیره از

آب چاهی که معمولا در هر خانه ای بود ، استفاده می سد .

محله آخونی نیز از خدمات بی وقفه مرحوم حاج حسن آقا فرشی بیخبر ( سوچی مش حسن )

بهره می بردند و آن مرحوم آب آشامیدنی محله را تامین می کرد . خدا رحمتش کند ان شااله .

شیر برداشت ( آب فشاری قدیم )

در سر کوچه ها و محله ها در ایام قدیم برای آبیاری خانه ها و شستن لباس ، شهرداریها

این شیرهای فشاری آب را قرار می دادند . شیرها معمولا دوطرفه بودند و با فشار به پایین ،

آب با فشار زیادی سرازیر می شد .

یک چشم من اندر غم دلدار گریست     چشم دگرم حسود بود و نگریست

چون روز وصال آمد ، اورا بستم       گفتم نه گریستی ، نباید نگریست

با دوستان در دوران اوان جوانی